شرايط حاكم ( و قد علمتم أنّه لا ينبغي أن يكون الوالي على الفروج و الدّماء و المغانم و الأحكام و إمامة المسلمين البخيل ) ولايت بر ناموس با برپاداشتن حدّ بر زناكار و حفظ تبار و نيز انجام پيوند زناشوئى و اجراى طلاق به صورت شرعى است ، و ولايت بر خونها با نگهدارى جانها از هجوم برآن و قصاص تجاوزكار به دست مىآيد . ولايت بر غنيمت‌ها با حفظ آن و تقسيم آن ميان نيازمندان و ولايت بر احكام با نگهدارى ، پراكندن و تشويق مردم به انجام آن است . اين ولايت از آن كسى است كه ويژگىهاى زير در او گرد آمده است : 1 - ( فتكون في أموالهم نهمته ) خسيس نباشد . ضمير در « اموالهم » به رعيت برمىگردد و در « نهمته » به والى ، و معنا چنين است كه اگر فرمانروا خسيس باشد بر ثروت حرص مىورزد و از هر راهى در پى زندگى دنياست ، و حق را از صاحب آن منع مىكند . اين حديث شريف نيز اين‌گونه به تفسير اين سخن كمك مىكند : « هرگز در قلب بنده‌اى خساست و ايمان جمع نمىگردد . » « 1 » 2 - ( و لا الجاهل فيضلّهم بجهله ) نادانى نباشد كه از راه حقيقت و راستى گمراه كند . اين شرط كاملا روشن است و همه انسانها برآن هم‌داستانند ، و از حكمتهاى امام عليه السّلام در اين‌باره اين است : « نادان را

--> ( 1 ) . « لا يجتمع الشح ، و الايمان في قلب العبد ابدا » مسند احمد : 2 / 441 ؛ مسند ابى داود : 323 ؛ المصنف ، ابن ابي شيبة : 4 / 588 ح 178 ؛ المعجم الاوسط : 6 / 87 ؛ كنز العمال : 3 / 453 ح 7411 و 7413 و 7414 ؛ ميزان الاعتدال : 2 / 413 ح 4287 ؛ خصال شيخ صدوق : 76 ح 118 .